Dlaczego lubimy gwizdki?

Gwizdki, dmuchajki, fleciki, harmonijki; uwielbiamy je.

To nie tylko urozmaicenie ćwiczeń oddechowych, to również stymulacja proprioceptywna, która poprawia czucie, wycisza, organizuje, przydaje się w pracy z dziećmi nadwrażliwymi na bodźce dotykowe i tymi, które tych bodźców poszukują.

Gwizdki to także świetny sposób na wzmocnienie mięśnia okrężnego warg.

Uwielbiamy je i zawsze szukamy nowych wersji, tych jakże banalnych pomocy.

Tym razem gwizdki na wodę, dzięki której wydawane dźwięki się zmieniają.

 

Wąż sensoryczny czyli nasza nowa ścieżka dotykowa

Przedstawiamy Państwu nasze cudeńko "Sensoryczny wąż" czyli pomysłowa ścieżka sensoryczna.

Każdy element wykonany jest z innego materiału, a dodatkowo ma również inne wypełnienie.

W komplecie posiadamy woreczki, które można dopasowywać lub wykorzystać do innych zabaw.

Pokazujemy naszego węża również dlatego, aby zainspirować innych. Ścieżka sensoryczna to mogą być właśnie małe woreczki, które przecież tak łatwo uszyć. Może być jeszcze łatwiej czyli wykorzystujemy poszewki na poduszki typu jasiek. Dzieci same mogą komponować wypełnienie.

Zachęcamy do tego typu zabaw rodzinnych.

Myszka lubi serek...

Myszka i serek to zabawka/pomoc terapeutyczna, która zawsze budzi wiele emocji na twarzy użytkowników. Emocje uzależnione są chyba od indywidualnego profilu sensorycznego, ponieważ wzbudza dość skrajne odczucia czyli radość i rozbawienie lub obrzydzenie. Mimo wszystko uwielbiamy tego typu zabawki, ponieważ wykorzystanie ich w terapii pozwala nam na doskonalenie wielu umiejętności. Myszka i serek to również zabawka typu fidget toy, która może pomóc w organizacji i koncentracji. Od pewnego czasu myszki mają konkurencję czyli robaczywe jabłko. A my... chcemy więcej:)

Mycie zębów

Mycie zębów - czynność konieczna, a jednak z różnych powodów bywa przez dzieci trudna do zaakceptowania.

Dlaczego?

Czasami na skutek nadwrażliwości dotykowej wnętrza jamy ustnej, dziecko nie jest w stanie znieść jakiejkolwiek eksploracji w swojej buzi, reaguje odruchem wymiotnym, płaczem, krzykiem, awersją...

Zdarza się, że już sam widok szczoteczki do zębów przyprawia o mdłości.

Ale to nie wszystko.

Nadwrażliwość na smaki lub zapachy również może wywołać niechęć do utrzymywania prawidłowej higieny jamy ustnej.

Niekiedy pasta pieni się zbyt mocno, innym razem problemem jest twardość szczoteczki...

Ogrom szczotek i past sprawia, że czasami kupujemy gadżety, które kompletnie nie sprawdzają się wobec naszych dzieci. Przykładem tego może być szczoteczka elektryczna dla dziecka z nadwrażliwością słuchową. 

Dzieci, które nie chcą myć zębów i faktycznie tego nie robią, mogą mieć również nadwrażliwe dziąsła, a szczotkowanie sprawia im wówczas ogromny ból.

Choroby przyzębia czy wrażliwość dziąseł mogą dawać obraz jak u dziecka z nadreaktywnością dotykową wnętrza jamy ustnej. 

Jak zatem poradzić sobie z brzdącem, który mówi stanowczo NIE!!?

Przede wszystkim zaczynamy od przyczyny.

Jeśli dziecko nie chce myć zębów bo pasta ma zbyt intensywny smak/zapach lub nie taki jak toleruje nasze dziecko, szukamy pasty o neutralnym smaku/zapachu lub wybieramy smak/zapach, który będzie akceptowany przez malucha. Na szczęście obecnie nasz rynek daje nam możliwość wyboru. Niekiedy początkowo warto całkowicie zrezygnować z pasty, wszak lepiej myć zęby samą szczotką, niż nie robić tego wcale. W niektórych przypadkach nie zaczniemy nawet od szczotki, a od samego palca.

Jeśli natomiast problemem jest nadwrażliwość dotykowa, włączamy dziecko w terapię integracji sensorycznej, gdzie zostaniemy poinstruowani, w jaki sposób możemy odwrażliwiać dziecko również w domu.

Przed samym myciem zębów warto dziecko wyciszyć, stymulacja proprioceptywna, spokojna muzyka, dokładny opis (najlepiej poparty ilustracjami krok po kroku) kolejnych czynności, sprawi, że dziecko będzie czuło się pewniej i bezpieczniej.

Ogromną pomocą jest również piosenka- zawsze ta sama, najlepiej tematycznie związana z daną czynnością. Istotne jest jednak by na siłę nie wydłużać śpiewanego tekstu, nie dodawać zwrotek, nawet jeśli są zabawne(chyba, że dziecko daje nam na to przyzwolenie). Przykładem takiej piosenki jest "Szczotka, pasta, kubek, ciepła woda".

Mycie zębów warto poprzedzać masażem dziąseł, niestety na ten krok musimy czasami poczekać. Możemy również zaproponować dziecku picie lub dmuchanie przez długie, zakręcone słomki. Będzie to aktywność wymagająca siły, dzięki czemu wyciszy organizm i powoli umożliwi na manipulację wewnątrz jamy ustnej oraz szczotkowanie zębów.

Niekiedy rodzic za wszelką cenę chce myć zęby swojego dziecka i to się nie udaje, a wystarczy pozwolić na odrobinę samodzielności, by okazało się, że samo te zęby jednak umyje. To nic, że nieporadnie i niedokładnie, zawsze jest to jednak krok do przodu zarówno w myciu zębów, jak i dążeniu do samodzielności.

 Szczotka, pasta

Zabawy śniegiem

Zimą zabawy w śniegu są przyjemne, ale nie są niczym nadzwyczajnym. Jednak kiedy zabawy śniegiem są możliwe bez względu na porę roku i to w dodatku w domu, robi się naprawdę ciekawie.

Ten sztuczny śnieg kupiłam w sklepie Nanu-Nana, jest niezwykle delikatny i miły w dotyku.

Wyszukiwanie w nim ukrytych elementów jest nie tylko interesującym, ale również odprężającym zajęciem. 

A na hasło "Pobawimy się śniegiem" każdemu ze zdziwienia otwierają się szeroko oczy.

Panel dotykowy

Panel dotykowy może być elementem dekoracyjnym pokoju, a może też pełnić funkcję ratunkową, gdy nasz maluch w sposób twórczy zrealizuje swoje pasje na ścianie. Panel może być też wyjmowany tylko na czas zabaw. Co z nim robić? Dotykać, opisywać- co czujemy? co jest przyjemne? co jest nieprzyjemne? Możemy również wyszukiwać w domu faktur, które znajdują się na panelu. 

Do przygotowania potrzebujemy tablicę korkową, taśmę dwustronną do mocowania luster oraz wszelkiego rodzaju tkaniny, pianki, filce czy papier ścierny. W przypadku dzieci starszych, gdzie nie ma ryzyka połknięcia, materiały można przyczepić pineskami. 

Dzieci jak najbardziej mogą brać udział w procesie tworzenia panelu dotykowego.

Ciąg dalszy słomkowej twórczości

Ponieważ słomki są zwykle w każdym domu, a jeśli nawet właśnie nam się skończyły, można je kupić wszędzie za niewielkie pieniądze, warto wykorzystywać je w codziennej zabawie.

Wystarczy je pociąć (można wykorzystać części słomek, które pozostały nam po słomkowych trójkątach) i stworzyć z nich korale lub bransoletki.

Aby nawlekanie nie było takie trudne, zwłaszcza dla początkujących rączek, warto wykorzystać kreatywne druciki, które ze względu na swoje futerko, będą dodatkową stymulacją dotykową dla dłoni.

 W powyższej zabawie wykorzystano grube słomki tzw. Jumbo, 

dostępne w Empiku lub sklepie Tiger

Zabawy z gąbkami

Gąbki bywają przeróżne, ich kształty i kolory sprawiają, że chce się nimi bawić.

Od dawna zachwycam się wielorakim zastosowaniem zwykłej gąbki. 

Można się nią myć rzecz jasna, ale można również wykorzystać ją do masażu, jest doskonała do robienia pieczątek, może też służyć jako element prac plastycznych.

W celu usprawnienia małych rączek i dostarczenia im stymulacji dotykowej, wystarczy zmoczyć kilka gąbek i poprosić by dziecko je wyciskało. Zabawę można przeprowadzić w pokoju nad miską lub w wannie. 

Jeśli dysponujecie dużą liczbą gąbek, możecie układać z nich sekwencje lub kształtować stosunki przestrzenne. Wystarczy dawać dziecku polecenia typu "Połóż małą gąbkę na dużej" czy " Gąbkę w kształcie jabłka połóż obok gąbki w kształcie cytryny".

I wreszcie dajemy dziecku swobodę, pozwalamy na inwencję twórczą, niech się bawi gąbkami jak chce, a dotykanie ich i delikatne pocieranie o skórę, dostarczy mu nowych doświadczeń.

Gąbki widoczne na zdjęciach dostępne są w sklepie Tiger

U fryzjera

Nie każda dziewczynka marzy o długim warkoczu, nie każdy chłopiec chce mieć krótkie włosy.

Dla niektórych dzieci mycie głowy, czesanie i obcinanie włosów oznacza płacz, ból, stres, koszmar.

Jak poradzić sobie z tym problemem? Czy dziecko z nadwrażliwością dotykową może bez strachu pójść do fryzjera? Zastosowanie kilku technik, może pomóc, dlatego warto próbować.

• Po pierwsze, warto odgrywać scenki sytuacyjne: wizyta u fryzjera, czesanie włosów, zabawy z lalką, te aktywności pomogą oswoić fryzjera lub czesanie w domu,
• Zamieńcie wszelkie czynności pielęgnacyjne w zabawę, a nie obowiązek,
• Zajmij uwagę dziecka. Coraz więcej salonów oferuje bajki i inne atrakcje dla dzieci,
• Warto przeanalizować problem, co tak naprawdę jest powodem lęku naszego dziecka? Czy ma to związek z nadwrażliwością dotykową? A może to niechęć do zapachów (w salonie fryzjerskim stosuje się dużą ilość kosmetyków zapachowych)? Dla dziecka z nadwrażliwością słuchową dźwięk maszynki do golenia lub suszarki jest nie do zniesienia, może to jest źródło waszych problemów?
• Jeśli Twoje dziecko cierpli na nadwrażliwość słuchową, wypróbujcie słuchawki, aby dźwięk suszarki czy maszynki do golenia nie przeszkadzał dziecku,
• W przypadku nadwrażliwości dotykowej stosuj techniki mające na celu odwrażliwienie dziecka,
• Na czas wizyty u fryzjera daj swojemu dziecku coś do ściskania (piłka, gniotek),
• Bawcie się w obcinanie włosów na niby, zamiast nożyczek używajcie dłoni. Skracanie włosów wiąże się z pociąganiem ich (aby były ścięte równo),
• Zanim zaczniesz czesać, myć lub obcinać włosy zastosuj ucisk na głowę i masuj ją,
• Wizyta u fryzjera wiąże się z założeniem peleryny. Przećwiczcie zakładanie peleryny w domu, a w trakcie wizyty upewnij się, czy nie ściska ona za bardzo szyjki dziecka. Zawsze też możecie zrezygnować z peleryny, wystarczy poinformować o tym fryzjera,
• Jeśli Twoje dziecko nie lubi mycia głowy, umyjcie włosy w domu,
• Czesanie włosów będzie przyjemniejsze jeśli zastosujecie specjalną szczotkę. Tangle Teezer to szczotka, która rozczesuje włosy i splątania bezboleśnie,
• Większość dzieci nie toleruje pryskania głowy spryskiwaczem, to bardzo nieprzyjemne uczucie, poproście fryzjera by robił to ostrożnie, osłońcie szyję i twarz lub zrezygnujcie z pryskania,
• Starannie wybierz salon fryzjerski, porozmawiaj z osobami tam pracującymi, uprzedź o sytuacji Twojego dziecka,

Szczotka Taangle Teezer naprawdę nie ciągnie włosów, stosuję ją również u niemowlaka (posiadam wersję mini).

Źródło:

• materiały własne
• Sensory Integrations- strategies for parents 
• Understanding Your Child's Sensory Signals
• Your essential guide to understanding sensory processing disorder
• Tworzenie więzi poprzez integrację sensoryczną 

Zabawy glutami czyli stymulacja zmysłu dotyku

Dotyk to najważniejszy zmysł człowieka, najbardziej pierwotny, najbardziej rozległy. To właśnie dotyk sprawia, że poznajemy, odczuwamy przyjemności, jak również rozpoznajemy niebezpieczeństwo. Przeprowadzono wiele badań pokazujących jak wielką rolę w naszym życiu pełni właśnie zmysł dotyku. Niestety, nie zawsze funkcjonuje on prawidłowo. Czasami to, co przez jednych jest odbierane jako przyjemne, dla innych jest obrzydliwe. Dlatego też jedni uwielbiają się przytulać, a inni stronią od bliskich kontaktów z drugim człowiekiem. Dlatego właśnie warto od samego początku zwracać uwagę jak reaguje dziecko kiedy dotyka i jest dotykane. Czy lubi być przytulane, brane na ręce, czy toleruje masaż, kąpiel, czy cierpliwie znosi wykonywanie czynności pielęgnacyjnych? Już na tak wczesnym etapie możemy wiele zaobserwować. Wczesne rozpoznanie nieprawidłowości jest szansą na sukces. Zmiana sposoby dotykania, stymulacja dotykowa i przede wszystkim uświadomienie rodzicowi, że jego dziecko płacze, bo jest nadwrażliwe na dotyk, a nie dlatego, że nie toleruje rodzica, to naprawdę wiele.

Ze starszymi dziećmi warto bawić się wszelkiego rodzaju masami, może to być zwykła kasza jaglana, budyń lub kisiel, ale możemy posłużyć się również kupnymi masami, powszechnie zwanymi glutami. Część z nich ma dodatkowe właściwości: zmieniają kolor, wydają dźwięki, przyciągają magnes czy odbijają się od ziemi jak piłeczka. Zabawa nimi to również okazja to wielu eksperymentów.

  

       

Malowanie paluszkami czyli jak zachęcać dziecko, które nie lubi dotykać farb

Malowanie, zwłaszcza paluszkami to doskonały sposób na zajęcie dziecka. A odbijanie śladów rączek czy stóp to prace plastyczne, które możemy wykonać z naprawdę małymi dziećmi, ale...

No właśnie to ALE jest chyba największym problemem. Zazwyczaj dziecko z nadwrażliwością dotykową nie da się namówić, na tego rodzaju aktywności. Co w takim razie zrobić? Rezygnować? Zmuszać?

Oczywiście żadna z odpowiedzi nie jest słuszna. Rezygnować szkoda, ponieważ czasami dziecko z nadwrażliwością chce, ale nie może się przemóc. A zmuszać nie wolno z wiadomych przyczyn.

Pierwsze co możemy zrobić to dodać coś do farb, co sprawi, że będą miały inną strukturę. Jeśli dodamy kaszę kuskus, cukier lub sól, farba będzie bardziej chropowata i być może bardziej akceptowalna przez nasze dziecko. Inna możliwość to malowanie w rękawiczkach. A jeśli i to nie pomoże, pozostają nam pędzelki, gąbki czy chociażby patyczki do czyszczenia uszu. Malowanie pędzlem nie da nam wprawdzie takiej stymulacji dotykowej jak byśmy chcieli, jednak czasami przypadkowe pobrudzenie rączki czy innej części ciała może wstępem do malowania palcami w przyszłości.Jednym słowem małymi kroczkami do przodu.

Oczywiście będą i takie dzieci, które nie zgodzą się na malowanie nawet pędzlem, wówczas możemy popróbować bawić się farbkami w tubkach z pędzelkami, które na pierwszy rzut oka jak farby nie wyglądają.

Jeśli nie malowanie palcami to może pieczątki?

Dla małych rączek musimy dobrać odpowiedni pędzel (ważna jest jego długość i szerokość), ten poniżej jest mały i wygodny do uchwycenia.

Jeśli do zabaw plastycznych wykorzystamy pachnące kredki, mazaki lub farby, to naszą zabawę będzie można nazwać wielozmysłową stymulacją:)

Zanim przystąpicie z nadwrażliwym dotykowo dzieckiem do malowania, warto zapewnić mu trochę stymulacji czucia głębokiego, zwłaszcza w okolice rąk.

Miłej zabawy