U fryzjera

Nie każda dziewczynka marzy o długim warkoczu, nie każdy chłopiec chce mieć krótkie włosy.

Dla niektórych dzieci mycie głowy, czesanie i obcinanie włosów oznacza płacz, ból, stres, koszmar.

Jak poradzić sobie z tym problemem? Czy dziecko z nadwrażliwością dotykową może bez strachu pójść do fryzjera? Zastosowanie kilku technik, może pomóc, dlatego warto próbować.

• Po pierwsze, warto odgrywać scenki sytuacyjne: wizyta u fryzjera, czesanie włosów, zabawy z lalką, te aktywności pomogą oswoić fryzjera lub czesanie w domu,
• Zamieńcie wszelkie czynności pielęgnacyjne w zabawę, a nie obowiązek,
• Zajmij uwagę dziecka. Coraz więcej salonów oferuje bajki i inne atrakcje dla dzieci,
• Warto przeanalizować problem, co tak naprawdę jest powodem lęku naszego dziecka? Czy ma to związek z nadwrażliwością dotykową? A może to niechęć do zapachów (w salonie fryzjerskim stosuje się dużą ilość kosmetyków zapachowych)? Dla dziecka z nadwrażliwością słuchową dźwięk maszynki do golenia lub suszarki jest nie do zniesienia, może to jest źródło waszych problemów?
• Jeśli Twoje dziecko cierpli na nadwrażliwość słuchową, wypróbujcie słuchawki, aby dźwięk suszarki czy maszynki do golenia nie przeszkadzał dziecku,
• W przypadku nadwrażliwości dotykowej stosuj techniki mające na celu odwrażliwienie dziecka,
• Na czas wizyty u fryzjera daj swojemu dziecku coś do ściskania (piłka, gniotek),
• Bawcie się w obcinanie włosów na niby, zamiast nożyczek używajcie dłoni. Skracanie włosów wiąże się z pociąganiem ich (aby były ścięte równo),
• Zanim zaczniesz czesać, myć lub obcinać włosy zastosuj ucisk na głowę i masuj ją,
• Wizyta u fryzjera wiąże się z założeniem peleryny. Przećwiczcie zakładanie peleryny w domu, a w trakcie wizyty upewnij się, czy nie ściska ona za bardzo szyjki dziecka. Zawsze też możecie zrezygnować z peleryny, wystarczy poinformować o tym fryzjera,
• Jeśli Twoje dziecko nie lubi mycia głowy, umyjcie włosy w domu,
• Czesanie włosów będzie przyjemniejsze jeśli zastosujecie specjalną szczotkę. Tangle Teezer to szczotka, która rozczesuje włosy i splątania bezboleśnie,
• Większość dzieci nie toleruje pryskania głowy spryskiwaczem, to bardzo nieprzyjemne uczucie, poproście fryzjera by robił to ostrożnie, osłońcie szyję i twarz lub zrezygnujcie z pryskania,
• Starannie wybierz salon fryzjerski, porozmawiaj z osobami tam pracującymi, uprzedź o sytuacji Twojego dziecka,

Szczotka Taangle Teezer naprawdę nie ciągnie włosów, stosuję ją również u niemowlaka (posiadam wersję mini).

Źródło:

• materiały własne
• Sensory Integrations- strategies for parents 
• Understanding Your Child's Sensory Signals
• Your essential guide to understanding sensory processing disorder
• Tworzenie więzi poprzez integrację sensoryczną 

Bezpieczne pieczątki

Zabawa w pocztę, znam wiele dzieci, które marzą, by móc jak Pani na poczcie, przybijać pieczątki do kopert. Na samą myśl o tej zabawie, spora grupa rodziców dostaje gęsiej skórki. Pieczątki mogą bowiem pojawić się również na ścianach i innych równie ciekawych miejscach. Co zatem zrobić, jeśli nasz maluch chce bawić się pieczątkami, a my nie mamy czasu, by akurat w tym czasie bawić się razem z nim? Zamiast tuszu, dajmy tackę i ciastolinę. Pieczątki i stempelki doskonale odbijają się na ciastolinowych plackach, a  przygotowanie ich to świetne ćwiczenie małych rączek.

Jeśli nie dysponujecie stempelkami, to nie koniec świata. Figurki zwierząt, samochodziki, klocki i inne zwykłe przedmioty, doskonale je zastąpią.

Spokój w kuchni

Kiedy gotuję obiad, lubię mieć dziecko przy sobie, problem w  tym, że ono jest ciekawe wszystkiego. To akurat wspaniale:) Najważniejsze to nie tłumić tej ciekawości świata, a aby było bezpiecznie, zająć czymś. Najlepiej, by proponowana aktywność miała związek z kuchnią, bo chyba każda mama wie, że zabawki w kuchni nie są tak interesujące jak łyżki, kubki, talerze, butelki, jedzenie, a miski z jedzeniem kota to już szczególnie. Tym razem w ruch poszły puste butelki i flipsy, tylko to miałam pod ręka, wyszła z tego zabawa, ćwiczenie i instrument... Kto by pomyślał...

A dla starszych, mniej bezpieczna zabawa, za to wymagająca większej precyzji. 

A że zakazane jest najlepsze, zabawa wykałaczkami powinna zainteresować:)

Co ma wspólnego makaron do pływania z koralami?

Czy makaron do pływania może mieć coś wspólnego z koralami? A owszem i to sporo.

Kiedy pierwszy raz zobaczyłam łączniki do makaronów, wiedziałam, że to będzie strzał w dziesiątkę. 

Owszem można nawlekać wszystko guziki, korale, makaron, rolki po papierze toaletowym, płatki śniadaniowe, spinacze jednak tego typu "maleństwa" nie nadają się dla dzieci najmłodszych oraz tych, które słabo radzą sobie z aktywnościami tego typu. A w tym przypadku, już sam widok tak dużych "korali" zachęca do działania.

Oczywiście na samym nawlekaniu nie kończymy, łączniki nadają się również do budowania wieży, garażu dla samochodów, grania w kręgle, masażu oraz układania budowli wg wzoru. Podejrzewam, że jeśli zostawimy dzieci sam na sam z makaronami, pomysłów będzie znacznie więcej.

Zatem do dzieła:)

Makarony i łączniki można okleić fakturami.

Sałatka dla niejadka

"Ćwiczenia na za...mówienie" to projekt stworzony przez Mimowę. Tak się składa, że również ja zostałam zaproszona do udziały w tym fajnym przedsięwzięciu, z czego ogromnie się cieszę.

Pomysł dojrzewał w głowie od dawna, połączyłam potrzeby logopedyczne z wielozmysłowym poznaniem i wyszła "Sałatka".

"Sałatka" to kilka zabaw dzięki, którym dziecko wzbogaca zasób swojego słownictwa, ćwiczy pamięć, doskonali percepcję wzrokową, poznaje kolory, ale również smaki i zapachy.

Oto warianty gry "Sałatka":

1)

Zadaniem dziecka jest wylosowanie jednej z kart (lista składników), powiedzieć, co takiego potrzebuje do przygotowania sałatki, a następnie wybrać potrzebne składniki i umieścić na obrazku przedstawiającym salaterkę.

Zabawa może być wstępem do przygotowania prawdziwej sałatki. Dziecko wraz z rodzicem może na podstawie listy zrobić zakupy i przygotować sałatkę w domu. Wybieranie produktów w sklepie oraz pomoc w kuchni będzie dodatkowo stymulacją polisensoryczną.

2)

Rodzic/terapeuta losuje jedną kartę, wymienia, co takiego dziecko ma wrzucić do salaterki. Zadaniem dziecka jest zapamiętać wszystkie składniki i umieścić je w salaterce.

3)

Przed dzieckiem leżą listy składników, terapeuta/rodzic opisuje jedną sałatką, zadaniem dziecka jest odszukać właściwą listę, a następnie wybrać odpowiednie składniki i umieścić je w salaterce.

  

4)

Przed dzieckiem znajduje się salaterka ze składnikami, zadaniem dziecka jest wymienić wszystkie składniki oraz dopasować odpowiednią listę produktów.

5) 

Wersja dla "niejadków".

Dziecko samodzielnie wybiera składniki, które chciałoby znaleźć w swojej sałatce, umieszcza je w salaterce. To zadanie może być wstępem do przygotowania swojej własnej, zdrowej przekąski.

W imieniu Mimowy oraz swoim-Centrum Terapii Logop życzę wszystkim smacznego oraz przyjemnej zabawy:)